September 28, 2009

13

Δεν άργησε να προσεγγίσει το μικρό Γιώργο με τις μυστήριες φοβίες, τόσα χρόνια στην κλινική ήξερε όσα έπρεπε για να αποφύγει κάποιον η να τον κάνει φίλο. Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί δεκατριών χρονών που φοβόταν το πράσινο…

ΧΧΧ

Δεν φοβόταν πάντα το πράσινο, αυτό ήταν μάλλον κάτι πρόσφατο, μια περίεργη μετάλλαξη από την αρχική του φοβία για τις σαύρες. Τέσσερα χρόνια πριν είχε πάρει για τα γενέθλιά του την Μαίρη, τη μικρή θηλυκή του σαύρα η οποία ήταν η αιτία της φοβίας του. Ο μικρός Γιώργος, θέλοντας να αποδείξει στην μαμά του πως δεν χρειάζεται να τρώει για να μεγαλώσει είχε σταματήσει να ταΐζει την Μαίρη ώσπου ένα πρωινό ξύπνησε ουρλιάζοντας από τους πόνους. Η Μαίρη είχε πάρει την εκδίκησή της, είχε καταδικάσει το Γιώργο σε μια ζωή γεμάτη με παράλογες φοβίες και την άκρη της μύτης του να λείπει…

ΧΧΧ

Όταν κέρδισε τελικά την εμπιστοσύνη του παιδιού, και ενώ έπαιζαν με ένα επιτραπέζιο στο σαλόνι της κλινικής, τον ρώτησε αν ήξερε τι είχαν απογίνει οι φίλοι της Βάιολετ και Σάνσετ. Όταν ο Γιώργος απάντησε πως τους σκότωσε όταν του επιτέθηκαν κάτι έσπασε μέσα της, έπιασε τον μικρό από τον λαιμό και άρχισε να τον μπουκώνει με τα πιόνια του παιχνιού. Τον ταρακουνούσε και πίεζε περισσότερα κομμάτια μέσα στο στόμα του μέχρι που το πρόσωπό του πήρε μια πανέμορφη λιλά απόχρωση και σταμάτησε να κινήτε ανάμεσα στα χέρια της…