12

 Όσο βρισκόταν στο αμάξι, η Λουίζα Χ. είχε γείρει το ξανθόμαλλο κεφάλι της στον ώμο του αδερφού της και σκεφτόταν.

 Δεν ήθελε να φύγει από την κλινική. Ζώντας τόσα χρόνια εκεί, είχε γίνει το σπίτι της. Στα δέκα χρόνια της παραμονής της στη “Φωλιά του Αγίου Κούκου”, είχε μεταμορφωθεί από κάμπια σε πεταλούδα: από ένα μικρό, ντροπαλό, μανιοκαταθλιπτικό κοριτσάκι σε ολόκληρη, ντροπαλή, μανιοκαταθλιπτική γυναίκα. Ωστόσο, το διάστημα που πέρασε εκεί, έκανε δύο μεγάλα βήματα: ξανάρχισε να μιλάει και έκανε τους πρώτους δύο, μη αόρατους, φίλους της.

 Ο ένας φίλος ήταν γένους θηλυκού: Την έλεγαν Βάιολετ Βέναμπλ και μοιραζόντουσαν το ίδιο δωμάτιο. Την Βάιολετ την έφερε ο Στάθης δώρο στη Λουίζα όταν γύρισε από ένα ταξίδι στον Αμαζόνιο (χρηματοδοτούμενο από την FFF Νορβηγίας για το γύρισμα ενός ντοκιμαντέρ με τη Λεμονιά να επιδίδεται σε ερωτικές περιπτύξεις πάνω σε σεκόγιες. Το πρότζεκτ, που είχε προσωρινό τίτλο “Sequoian Varse” δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, γιατί οι σεκόγιες φυτρώνουν από Καλιφόρνια και πάνω, οπότε το άλλαξαν σε “Rainforest Tramp”) . Η Λουίζα ένιωσε ένα απέραντο κύμα τρυφερότητας να την κατακλύζει για την Βάιολετ με τη δεύτερη ματιά (η πρώτη ματιά αναλώθηκε στην συνειδητοποίηση ότι ο μαλάκας ο αδερφός της μπερδεύτηκε κι αντί για ορχιδέα που του είχε παραγγείλει, τής έφερε μια ραφλεσία). Ωστόσο τήν κράτησε κοντά της, την τάιζε ποντίκια και κατσαρίδες και με τον καιρό έγιναν οι καλύτερες φίλες.

 Ο δεύτερος φίλος ήταν ένας αρσενικός πίθηκος με ομοφυλοφιλικές τάσεις, τον οποίο τής είχε φέρει ο Στάθης από ένα ταξίδι στο Κόνγκο (κι αυτό χρηματοδοτούμενο από την FFF Νορβηγίας, για το γύρισμα ενός ντοκιμαντέρ με τη Λεμονιά να ακουμπάει το χνούδι της στη θροϊζουσα βλάστηση της αφρικανικής σαβάνας. Το project, που είχε τίτλο “The Lion Peeing” δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, γιατί ένα τεράστιο σύννεφο ακρίδων πέρασε πάνω από το σετ, αφανίζοντας τη θροϊζουσα βλάστηση της αφρικανικής σαβάνας και την ψυχραιμία του crew.). Ο πίθηκος, τον οποίο η Λουίζα ονόμασε Σάνσετ Μπουλβάρ, ανέπτυξε αμέσως έναν πολύ τρυφερό δεσμό με την ραφλεσία Βάιολετ Βέναμπλ και οι τρεις τους δημιούργησαν ένα ευτυχισμένο menage a trois.

 Όλα αυτά συνέβησαν μέχρι την πρώτη φορά που η Λουίζα βγήκε από την κλινική, λίγο πριν συμμετάσχει στα γυρίσματα της ταινίας “Sweet Lemon and the Sour Clementines”, τα οποία έγιναν σε ένα περιβόλι ενός θείου της Θάλειας στο Μελισσοχώρι Θεσσαλονίκης, καθώς με τούτα και με εκείνα η FFF Νορβηγίας κόντευε να φαληρίσει και δεν μπορούσε να επιτρέψει μεγαλύτερο μπάτζετ. Αυτά τα γυρίσματα παραλίγο να αποβούν μοιραία για τη Λουίζα, αλλιώς Κλημεντίνη, γιατί κατά το διάστημα που βρισκόταν μακριά από την κλινική σκεφτόταν συνέχεια την Βάιολετ και τον Σάνσετ, με αποτέλεσμα να κάνει ακόμα μια απόπειρα αυτοκτονίας. Ευτυχώς η απόπειρα απέτυχε και η FFF απέκτησε επιτέλους ένα αξιόλογο ecoporn έργο. Αν η αυτοκτονία πετύχαινε, η FFF θα αποκτούσε την πρώτη ταινία ecosnuff, καθώς η Λουίζα άρχισε να λιμάρει τις φλέβες της όταν η κάμερα ήταν στο “on” και η Λεμονιά ανάμεσα στα πόδια της.

 Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ταινίας, η Λουίζα εισήχθη ξανά στην κλινική. Το δωμάτιο της ήταν όπως το είχε αφήσει, με τη διαφορά ότι και η Βάιολετ και ο Σάνσετ είχαν κάνει φτερά. Όποιον κι αν ρωτούσε, δεν έπαιρνε σαφή απάντηση, πέραν από το γεγονός ότι όσο έλειπε, έμενε στο δωμάτιό της ένας ύποπτος μπαχαλάκιας ο οποίος για είχε μια περίεργη φοβία για τις πράσινες σαύρες.

 Αυτόν τον μυστήριο τύπο ήθελε να βρει η Λουίζα, και να τον ρωτήσει τι είχαν απογίνει οι δυο καλύτεροί της φίλοι. Και μετά, θα τον σκότωνε…

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

 Τις σκέψεις της Λουίζας, στις οποίες είχε προστεθεί η ανάποληση ενός ονείρου που έβλεπε επί τρεις συνεχόμενες νύχτες (συγκεκριμένα έβλεπε ότι έκανε έρωτα στην έρημο με ένα μυστηριώδη τύπο, για τον οποίο δεν ήξερε τίποτα εκτός από το όνόμα του, το οποίο ήταν Λένι Ζουκίνι) διέκοψε ένα βίαιο τράνταγμα, καθώς ένα αυτοκίνητο συγκρουόταν με το δικό τους.

Ο Στάθης άνοιξε την πόρτα αμέσως και βγήκε έξω σιχτιρίζοντας. Ο τυπάκος του άλλου αυτοκινήτου τσακίστηκε να του μιλήσει με απολογητικό τόνο. Μετά από δυο λεπτά η Λουίζα τούς έβλεπε να γελάνε, να δίνουν τα χέρια και να αγκαλιάζονται.

“Ποιος ήταν αυτός;” ρώτησε τον αδερφό της όταν ξαναμπήκε στο αυτοκίνητο.

“Ο Γιώργος από το Κεφάλαιο 2.”

“Μάλιστα…” είπε η Λουίζα και χάθηκε ξανά χαμογελαστή στις σκέψεις της.