June 9, 2010

17

Η διαφορά τού Bruce από την προηγούμενη μέρα, εκτός από τη γεωγραφία, ήταν το μαυρισμένο μάτι του. Η Θάλεια φυσικά και δε δέχτηκε να την πηδήξει αυτός ο μαλάκας, ειδικά όταν το απαίτησε με τέτοιο τρόπο. Τα βίντεο, βέβαια, τού τα έδωσε, γιατί είχαν κάνει μια συμφωνία, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση, επειδή αυτός ήταν μαλάκας και δεν κατάφερε να πιάσει το Βασίλη και να τού κάνει ό,τι ήθελε να τού κάνει με τις σαύρες (οι οποίες ακόμη βρίσκονταν στο υπόγειό της), να ξεσπάσει επάνω της.

Αυτά σκεφτόταν μέχρι το απόγευμα η Θάλιεα, αυτό που δεν ήξερε, όμως, ήταν ότι θα άνοιγε την πόρτα της και θα έβλεπε το Στάθη Χ με τη Λουίζα.

“Καλώς τους!” είπε η Θάλεια έκπληκτη. “Τι κάνετε εσείς εδώ;”

“Η Λουίζα βγήκε σήμερα και ήθελε να σε δει…” είπε ο Στάθης χαμογελώντας.

Η Λουίζα κοιτούσε το πάτωμα και δάγκωνε την άκρη τού μανικιού της όλη αυτή την ώρα. Η Θάλια την πλησίασε, την αγκάλιασε και της είπε “Γεια σου Λουίζα. Θέλεις να έρθεις μέσα;” Εκείνη έγνεψε καταφατικά και περπάτησε μέχρι τον καναπέ όπου και έκατσε στη μία γωνία. Ο Στάθης την παρακολούθησε μέχρι τπου έκατσε και μετά κοίταξε με ελπίδα τη Θάλεια που τού ανταπόδωσε το βλέμμα.

Αφού έφτιαξε καφέδες, η Θάλεια πήγε στο σαλόνι και έκατσε δίπλα στη Λουίζα, η οποία ήταν ακόμη χαμένη στις σκέψεις της.

“Πώς πάνε τα πράγματα;” Ρώτησε το Στάθη.

“Λίγο καλύτερα. Τουλάχιστον ξεκίνησε να μιλάει ξανά. Από τότε που έγινε το περιστατικό με το παιδάκι που, όπως λέει, “σκότωσε τους φίλους της” ήταν σε κακό χάλι. Αλλα τελευταία συνέρχεται. Αφού μού επέτρεψαν να την πάρω σπίτι είναι μια χαρά θα μπορούσα να πω.”

“Χαίρομαι… Πού θα μείνετε;”

“Πέτυχα ένα φίλο μου -από τη Σουηδική FF…” ο Στάθης σταμάτησε τη φράση του στη μέση μόλις θυμήθηκε την κατάσταση με τη Θάλεια. Η Λουίζα, αντίθετα, σήκωσε το κεφάλι της, αλλά δεν την αντιλήφθηκε κανένας από τους δύο. “Συγγνώμη… Ξεχάστηκα…” είπε ο Στάθης.

“Δεν πειράζει”, τού χαμογέλασε αυτή. “Τι έλεγες;”

“Ναι… Ένας φίλος μου λοιπόν. Προσφέρθηκε να με φιλοξενήσει για αυτές τις μέρες. Θα ψάξω και για σπίτι ταυτόχρονα, οπότε…”

“Ωραία!” είπε η Θάλεια. “Θα βρισκόμαστε και συχνότερα…” και κοίταξε τη Λουίζα.

October 6, 2009

16

“ΣΚΑΤΑ!” τελικά, όπως πάντα, όλα πήγαν κατά διαόλου… Για πρώτη φορά άρχισε να ιδρώνει, να ιδρώνει για κάποιον άλλο. Έπρεπε να ξεφορτωθεί το πτώμα και να ξεμπλέξει το κοριτσάκι. Θα μπορούσε να αφήσει το πτώμα εκεί, το κορίτσι είναι ανήλικο και βρισκόταν σε αυτοάμυνα αλλά για κάποιο λόγο αισθανόταν υπεύθυνος, ένοχος για το δρόμο που πήραν τα πράγματα. Έσκυψε πάνω στο πτώμα, πήγε να ψάξει τις τσέπες του.
“ΚΟΥΝΙΕΤΑΙ, Ο ΠΟΥΣΤΗΣ ΚΟΥΝΙΕΤΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ…”
Βγήκε στο σαλόνι με τον Βασίλη να κρέμεται από την πλάτη του. Έβγαλε από την τσέπη του ένα αστυνομικό σήμα που είχε κλέψει πριν χρόνια και καθησύχασε την οικογένεια, όσο πιο σύντομα μπορούσε, για την έκβαση των γεγονότων από εδώ και πέρα. Εξήγησε πως ο τύπος ήταν φυγάς από το τοπικό αστυνομικό τμήμα και θα τον πήγαινε στο νοσοκομείο. Τους είπε πως η κόρη τους δεν θα εμπλεκόταν καθόλου στην ιστορία και τους ζήτησε κάποια στοιχεία για την περίπτωση που τους καλούσε στην δίκη του Βασίλη…
Βγαίνοντας από το ασανσέρ της οικοδομής πέταξε το Βασίλη στο δωματιάκι με τις παροχές του νερού και βγήκε στο δρόμο για να φέρει το αυτοκίνητο κοντά στην εξώπορτα. Όταν έφτασε ξανά στην είσοδο είδε τον Βασίλη να προσπαθεί να ανοίξει την πόρτα κρατώντας τον λαιμό του.
“ΠΟΥΤΑΝΑΣ ΓΙΕ, γιατί δεν θέλεις να πεθάνεις; που θα πας σαν ζαλισμένο κοτόπουλο με κομμένο το λαιμό; ΣΚΑΤΑ, αυτή η ιστορία δεν θα τελειώσει ποτέ…”
Τον έπιασε από τον ώμο και άρχισε να τον τραβάει προς το αυτοκίνητο.

“Καριόλη, εκτός των άλλων θα γεμίσεις με αίματα το γαμοαυτοκίνητό μου. Γιατί έπρεπε να τρέξεις; Γιατί έπρεπε να πάρεις το κοριτσάκι στο μπάνιο; και πως στον πούτσο κατάφερε ένα πεντάχρονο, γαμημένο κοριτσάκι να πάρει το μαχαίρι από τα χέρια σου και να σε καρφώσει στο λαιμό; Γαμημένη αδερφή, πουτάνας γιε, βρομόπουστα… Πως στο πούτσο έγινε αυτό; Γαμώ την πουτάνα μου, δεν είναι δυνατόν να είσαι τόσο μαλάκας, τώρα έχω μάρτυρες… Πως σκατά έμπλεξα έτσι; Για τα δυό βυζιά της Θάλειας, ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΔΥΟ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΒΥΖΙΑ!”

χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

Βγαίνοντας από την είσοδο είδε τον πατέρα της οικογένειας κρεμασμένο στο μπαλκόνι να κοιτά με αγωνία. Έβαλε τον Βασίλη στο πίσω κάθισμα και έκανε νόημα στον πατέρας πως όλα είναι καλά. Ο τύπος χαμογέλασε ανακουφισμένος.
“Δόξα τον Θεό, σ’ ευχαριστώ πολύ, σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ αγόρι μου, να είσαι πάντα καλά…”
Ο Bruce χαμογέλασε, χαιρέτησε στρατιωτικά και έφυγε. Κοίταξε από τον καθρέφτη τον χλωμό Βασίλη που προσπαθούσε να πάρει ανάσα και του χαμογέλασε με νόημα.
“Τώρα καριόλη είσαι στα χέρια μου. Το μόνο που μένει είναι να σε εξαφανίσω. ΟΚ θα σε βγάλω πρώτα από την μιζέρια σου και αυτό μόνο για να δεις ότι κατά βάθος είμαι πονόψυχος.”
Χαμογέλασε ξανά και γύρισε το βλέμμα του στο δρόμο.
“να να-νααα να-να, να να να-ναα να-ναα…”
Σιγοτραγουδούσε το theme song του κατά συρροή δολοφόνου Dexter την ώρα που ο Βασίλης άφηνε την τελευταία του πνοή στο πίσω κάθισμα. Ακούγοντας τον επιθανάτιο ρόγχο χαμογέλασε σκεπτόμενος τα βυζιά της Θάλειας.

χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

Σταμάτησε έξω από το νεκροταφείο με σβηστά τα φώτα. Πέρασε πάνω από την καγκελόπορτα και, αφού βεβαιώθηκε πως ο φρουρός κοιμόταν, σήκωσε το συρματόπλεγμα και πέρασε από κάτω το πτώμα. έριξε τον Βασίλη στον πρώτο φρέσκοανοιγμένο τάφο που βρήκε και τον κάλυψε με χώμα.
Γύρισε στο αυτοκίνητο όπου περίμενε μέχρι το πρωί καπνίζοντας και πίνοντας ουίσκι. Έπρεπε να βεβαιωθεί πως όλα θα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο. Όταν είδε πως μια κηδεία σταμάτησε μπροστά από την τελευταία κατοικία του Βασίλη βγήκε από το αυτοκίνητο και πλησίασε. Άναψε τσιγάρο και παρακολούθησε την τελετή πέντε μέτρα μακριά από τους συγγενείς. Αφού ο τάφος έκλεισε και φύγαν όλοι γύρισε σπίτι, πλύθηκε και αποφάσισε να κάνει μια τελευταία στάση πριν το σπίτι της Θάλειας.
Πήγε στο σπίτι του σατανοκόριτσου, μίλησε με τον πατέρα και, αφού του εξήγησε πως ο φυγάς κατέληξε στο νοσοκομείο, τον καθησύχασε πως όλα τελείωσαν και πως η οικογένειά του δεν θα είχε καμία ανάμιξη.
Μπήκε στο αυτοκίνητο και ξεφύσηξε εμφανώς ευχαριστημένος από την κατάληξη της ιστορίας, έκλεισε τηλεφωνικά εισιτήρια για Buenos Aires και πήρε την Θάλεια.

“Γδύσου, όλα τέλειωσαν και είμαι γκαβλωμένος, σε μισή ώρα θα είμαι στο σπίτι σου…”

χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

Το ίδιο βράδυ βγήκε για μπουρδελότσαρκα στα στενά της πρωτεύουσας της Αργεντινής…

October 3, 2009

15

Ο Βασίλης μπήκε βιαστικά στο μαγαζί.

“Γεια σας!” τον υποδέχτηκε η πωλήτρια. “Μπορώ να σας εξυπηρετήσω;”

“Ε; Ε, όχι, ευχαριστώ, απλά να χαζέψω λίγο θέλω…”

Η πωλήτρια χαμογέλασε και έφυγε. Ο Βασίλης άρχισε να κοιτάζει γύρω του αναστατωμένος και να ψάχνει τις τσέπες του. Λίγα δευτεροόλεπτα μετά, κοίταξε προς την είσοδο και είδε τον Bruce να μπαίνει/

“Σκατά”, σκέφτηκε και πήγε προς το πίσω μέρος αναζητώντας μια έξοδο.

Ο Bruce έδειξε μια φωτογραφία τού Βασίλη στις υπαλλήλους και αυτή που τον είχε ρωτήσει αν θέλει βοήθεια έδειξε προς το τμήμα των ανδρικών. Ο Βασίλης, παρακολουθώντας τη σκηνή από τα γυναικεία χαμογέλασε στον εαυτό του.

Με το που ο Bruce έφτασε στο μέσο του τμήματος που του έδειξε η κοπέλα, είδε το Βασίλη να τρέχει προς την έξοδο και να παρασέρνει κάποια σταντ με κρεμάστρες πάνω στην απόπειρά του να διαφύγει. Έτρεξε πίσω του, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των πελατών.

Βγαίνοντας στο δρόμο, είδε το Βασίλη να μπαίνει σε μια πολυκατοικία. Έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε, αλλά το ασανσέρ είχε ήδη ξεκινήσει. Άρχισε να ανεβαίνει τα σκαλιά τρέχοντας, για να τον προλάβει σε οποιονδήποτε όροφο και αν κατέβαινε.

Πέντε ορόφους παραπάνω, ο Βασίλης βγήκε από το ασανσέρ και είδε τον Bruce λαχανιασμένο, να τον σημαδεύει με το πιστόλι του.

“Ως εδώ…”

“Ποιος είσαι; Γιατί με κυνηγάς; Τι σου έκανα;”

Ο Bruce χαμογέλασε. “Τίποτα. Εγώ θα σου κάνω πολλά όμως.”

Ο Βασίλης όρμησε και του κατάφερε ένα χτύπημα στην κοιλιά που τον έκανε να διπλωθεί από τον πόνο. Μέχρι ο Bruce να ξεδιπλωθεί, ο Βασίλης είχε αρχίσει να κατεβαίνει τις σκάλες. Φτάνοντας στον πρώτο, και ακούγοντας τα βήματα του Bruce να πλησιάζουν, κλώτσησε την ππρώτη πόρτα που βρήκε μπροστά του και μπήκε μέσα.

Ο Bruce είδε τη σπασμένη πόρτα και μπήκε προσεκτικά. Οι ιδιοκτήτες τον κοιτούσαν εντρομοι.

“Πού πήγε;”

“Στην… στην τουαλέτα”, απάντησε ένα αγοράκι το πολύ δέκα χρονών και έδειξε προς το βάθος του σπιτιού. “Είναι και η αδερφή μου μαζί του”, είπε και άρχισε να κλαίει.

Ο Bruce προχώρησε προσεκτικά προς την κλειστή πόρτα και στάθηκε απ’ έξω.

“Γιατί προσπαθείς να ξεφύγεις; Είναι μάταιο. Ξέρω πού μένεις, ξέρω ποιος είσαι, θα σε ξαναβρώ.”

Καμία απάντηση.

“Ουφφφ. Άντε, βγες έξω…”

Η πόρτα άνοιξε σιγά και ο Bruce ετοιμάστηκε. “Μαμά;”, ακούστηκε η φωνή τής μικρής και βγήκε έξω τρέχοντας. Στο πρόσωπό της υπήρχαν αίματα, αλλά δεν έδειχνε να πονάει. Ο Bruce την έπιασε και πήρε το μαχαίρι που είχε στο χέρι της.

“What the fuck? ” σκέφτηκε και άνοιξε την πόρτα με το πόδι του. Ο Βασίλης βρισκόταν ξαπλωμένος στο πάτωμα με μια τεράστια πληγή στο λαιμό του.

Ο Bruce κοίταξε τη μικρή και αυτή του χαμογέλασε.

“Fucking ape!” είπε γελώντας δυνατά…

September 28, 2009

14

[Untitled-1.jpg]

Xxx

«…μα τι παράξενο όνειρο ήτανε αυτό?», αναρωτήθηκε η Λουΐζα και σηκώθηκε απότομα από το κρεβάτι της.

«…ο Στάθης και εγώ έχουμε παιδιά? …μα, κάτι τέτοιο δεν γίνεται… είμαστε αδέρφια… Παράξενη μέρα ξεκίνησε….», συνέχισε να μονολογεί η Λουΐζα και κατευθύνθηκε προς την τουαλέτα στο τέλος του διαδρόμου.

«Άκουσε εκεί… Δάφνης και Χλόη!!» είπε γελώντας και έκλεισε την πόρτα της τουαλέτας.

xxx

Ο Γιώργος με τον Στάθη, μετά την χθεσινή τους συνάντηση., δώσανε ραντεβού και για την επόμενη μέρα. Βρέθηκαν έξω από το βιβλιοπωλείο Λεμόνι. Αγόρασαν το βιβλίο το οποίο θα βασιζόταν η επόμενη ταινία τους. Έπειτα πήγαν για καφέ.

xxx

«Καλημέρα Λουΐζα, δεν ξέρω άμα με θυμάσαι… είμαι ο Λόγγος.»

«Ποιος?»

«Ο Λόγγος, Λουΐζα… ο άντρας σου»

«Μα δεν είμαι παντρεμένη… κύριε…»

«Λουΐζα, το ξέρω ότι αντιμετωπίζεις κάποια προβλήματα… Μου είπαν μάλιστα, οι γιατροί σου, πως ίσως δεν με θυμάσαι… καταλαβαίνω… πέρασες πολλά… αλλά ήρθα για να σε βρω για έναν πολύ σημαντικό λόγο…»

«Πείτε μου…»

«Πρόκειται για τα παιδιά… τον Δάφνη και την Χλόη…. Τα δίδυμα…»

«Α, μάλιστα τα παιδιά μας… σας ακούω λοιπόν»

«…ξέρεις, μετά τον χωρισμό μας…. Δηλαδή τότε που μας εγκατέλειψες… κάτι με έτρωγε μέσα μου… δεν ξέρω πώς να το πω…. Μια περίεργη αίσθηση με διακατείχε… πως τα παιδιά… η Χλόη, ο Δάφνης δεν είναι δικά μου…»

 «μα τι είναι αυτά που λέτε κύριε Λόγγε…. Και αν δεν είναι τότε τα παιδιά δικά σας ποιανού είναι;»

«Δικά σου Λουΐζα και του αδερφού σου του Στάθη Χ.»

«Αυτό είναι αδύνατο…»

«Όχι… έκανα τεστ ντι-εν-εϊ… έψαξα και την ιστορία από την αρχή…. Ο αδερφός και εσύ πριν 17 χρόνια… όταν αυτός ήταν στα 20 και εσύ στα 14… δεν ξέρω… σε βίασε…. Κάνατε έρωτα με την θέληση σας… δεν ξέρω πραγματικά… παντός μετά από εννιά μήνες έφερες στον κόσμο δυο παιδιά… τον Δάφνη και την Χλόη…»

«Το ξέρουν τα κορίτσια αυτό…. Η Λεμονιά; Η Θάλεια;»

«Όλοι το ξέρουν Λουΐζα…»

«…και τα παιδιά μου που είναι τώρα;»

«Σπουδάζουν Λουΐζα…. Ο Δάφνης στην Φλώρινα στο Τμήμα “Εμπορία και Ποιοτικός Έλεγχος Αγροτικών Προϊόντων” και η Χλόη στην Άρτα στο τμήμα Ανθοκομίας – Αρχιτεκτονικής Τοπίου»

«Τους είναι τόσο ταιριαστά τα επαγγέλματα που διάλεξαν να ακολουθήσουν… πολύ χαίρομαι»

«Λουΐζα…. Εσύ όμως… για να τελειώσει αυτή η ιστορία…. Τα βίντεο σου με τα κορίτσια…. Η υπόθεση FFF… το κυνηγητό της Θάλειας… Ο Βασίλης… ο Γιώργος…. Ο Bruce… Και εγώ δεν ξέρω εγώ ποιος άλλος διάολος έχει μπλεχτεί στην ιστορία…. Εσύ πρέπει να αυτοκτονήσεις…»

«Μάλιστα»

«..και όλα θα τελειώσουν, στο υπόσχομαι.»

«Όλα;»

«Ναι, όλα…»

«Ωραία, λοιπόν»

Xxx

Η Λουΐζα βγήκε από την τουαλέτα και κατευθύνθηκε προς το δωμάτιο της. Φόρεσε το μαύρο φόρεμα της και τα μαύρα της γυαλιά. Ανέβηκε στην ταράτσα της κλινικής, προσέχοντας να μην την δει κανείς και έπεσε στο κενό. Τόσο απλά…

13

Δεν άργησε να προσεγγίσει το μικρό Γιώργο με τις μυστήριες φοβίες, τόσα χρόνια στην κλινική ήξερε όσα έπρεπε για να αποφύγει κάποιον η να τον κάνει φίλο. Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί δεκατριών χρονών που φοβόταν το πράσινο…

ΧΧΧ

Δεν φοβόταν πάντα το πράσινο, αυτό ήταν μάλλον κάτι πρόσφατο, μια περίεργη μετάλλαξη από την αρχική του φοβία για τις σαύρες. Τέσσερα χρόνια πριν είχε πάρει για τα γενέθλιά του την Μαίρη, τη μικρή θηλυκή του σαύρα η οποία ήταν η αιτία της φοβίας του. Ο μικρός Γιώργος, θέλοντας να αποδείξει στην μαμά του πως δεν χρειάζεται να τρώει για να μεγαλώσει είχε σταματήσει να ταΐζει την Μαίρη ώσπου ένα πρωινό ξύπνησε ουρλιάζοντας από τους πόνους. Η Μαίρη είχε πάρει την εκδίκησή της, είχε καταδικάσει το Γιώργο σε μια ζωή γεμάτη με παράλογες φοβίες και την άκρη της μύτης του να λείπει…

ΧΧΧ

Όταν κέρδισε τελικά την εμπιστοσύνη του παιδιού, και ενώ έπαιζαν με ένα επιτραπέζιο στο σαλόνι της κλινικής, τον ρώτησε αν ήξερε τι είχαν απογίνει οι φίλοι της Βάιολετ και Σάνσετ. Όταν ο Γιώργος απάντησε πως τους σκότωσε όταν του επιτέθηκαν κάτι έσπασε μέσα της, έπιασε τον μικρό από τον λαιμό και άρχισε να τον μπουκώνει με τα πιόνια του παιχνιού. Τον ταρακουνούσε και πίεζε περισσότερα κομμάτια μέσα στο στόμα του μέχρι που το πρόσωπό του πήρε μια πανέμορφη λιλά απόχρωση και σταμάτησε να κινήτε ανάμεσα στα χέρια της…

September 27, 2009

12

 Όσο βρισκόταν στο αμάξι, η Λουίζα Χ. είχε γείρει το ξανθόμαλλο κεφάλι της στον ώμο του αδερφού της και σκεφτόταν.

 Δεν ήθελε να φύγει από την κλινική. Ζώντας τόσα χρόνια εκεί, είχε γίνει το σπίτι της. Στα δέκα χρόνια της παραμονής της στη “Φωλιά του Αγίου Κούκου”, είχε μεταμορφωθεί από κάμπια σε πεταλούδα: από ένα μικρό, ντροπαλό, μανιοκαταθλιπτικό κοριτσάκι σε ολόκληρη, ντροπαλή, μανιοκαταθλιπτική γυναίκα. Ωστόσο, το διάστημα που πέρασε εκεί, έκανε δύο μεγάλα βήματα: ξανάρχισε να μιλάει και έκανε τους πρώτους δύο, μη αόρατους, φίλους της.

 Ο ένας φίλος ήταν γένους θηλυκού: Την έλεγαν Βάιολετ Βέναμπλ και μοιραζόντουσαν το ίδιο δωμάτιο. Την Βάιολετ την έφερε ο Στάθης δώρο στη Λουίζα όταν γύρισε από ένα ταξίδι στον Αμαζόνιο (χρηματοδοτούμενο από την FFF Νορβηγίας για το γύρισμα ενός ντοκιμαντέρ με τη Λεμονιά να επιδίδεται σε ερωτικές περιπτύξεις πάνω σε σεκόγιες. Το πρότζεκτ, που είχε προσωρινό τίτλο “Sequoian Varse” δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, γιατί οι σεκόγιες φυτρώνουν από Καλιφόρνια και πάνω, οπότε το άλλαξαν σε “Rainforest Tramp”) . Η Λουίζα ένιωσε ένα απέραντο κύμα τρυφερότητας να την κατακλύζει για την Βάιολετ με τη δεύτερη ματιά (η πρώτη ματιά αναλώθηκε στην συνειδητοποίηση ότι ο μαλάκας ο αδερφός της μπερδεύτηκε κι αντί για ορχιδέα που του είχε παραγγείλει, τής έφερε μια ραφλεσία). Ωστόσο τήν κράτησε κοντά της, την τάιζε ποντίκια και κατσαρίδες και με τον καιρό έγιναν οι καλύτερες φίλες.

 Ο δεύτερος φίλος ήταν ένας αρσενικός πίθηκος με ομοφυλοφιλικές τάσεις, τον οποίο τής είχε φέρει ο Στάθης από ένα ταξίδι στο Κόνγκο (κι αυτό χρηματοδοτούμενο από την FFF Νορβηγίας, για το γύρισμα ενός ντοκιμαντέρ με τη Λεμονιά να ακουμπάει το χνούδι της στη θροϊζουσα βλάστηση της αφρικανικής σαβάνας. Το project, που είχε τίτλο “The Lion Peeing” δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, γιατί ένα τεράστιο σύννεφο ακρίδων πέρασε πάνω από το σετ, αφανίζοντας τη θροϊζουσα βλάστηση της αφρικανικής σαβάνας και την ψυχραιμία του crew.). Ο πίθηκος, τον οποίο η Λουίζα ονόμασε Σάνσετ Μπουλβάρ, ανέπτυξε αμέσως έναν πολύ τρυφερό δεσμό με την ραφλεσία Βάιολετ Βέναμπλ και οι τρεις τους δημιούργησαν ένα ευτυχισμένο menage a trois.

 Όλα αυτά συνέβησαν μέχρι την πρώτη φορά που η Λουίζα βγήκε από την κλινική, λίγο πριν συμμετάσχει στα γυρίσματα της ταινίας “Sweet Lemon and the Sour Clementines”, τα οποία έγιναν σε ένα περιβόλι ενός θείου της Θάλειας στο Μελισσοχώρι Θεσσαλονίκης, καθώς με τούτα και με εκείνα η FFF Νορβηγίας κόντευε να φαληρίσει και δεν μπορούσε να επιτρέψει μεγαλύτερο μπάτζετ. Αυτά τα γυρίσματα παραλίγο να αποβούν μοιραία για τη Λουίζα, αλλιώς Κλημεντίνη, γιατί κατά το διάστημα που βρισκόταν μακριά από την κλινική σκεφτόταν συνέχεια την Βάιολετ και τον Σάνσετ, με αποτέλεσμα να κάνει ακόμα μια απόπειρα αυτοκτονίας. Ευτυχώς η απόπειρα απέτυχε και η FFF απέκτησε επιτέλους ένα αξιόλογο ecoporn έργο. Αν η αυτοκτονία πετύχαινε, η FFF θα αποκτούσε την πρώτη ταινία ecosnuff, καθώς η Λουίζα άρχισε να λιμάρει τις φλέβες της όταν η κάμερα ήταν στο “on” και η Λεμονιά ανάμεσα στα πόδια της.

 Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ταινίας, η Λουίζα εισήχθη ξανά στην κλινική. Το δωμάτιο της ήταν όπως το είχε αφήσει, με τη διαφορά ότι και η Βάιολετ και ο Σάνσετ είχαν κάνει φτερά. Όποιον κι αν ρωτούσε, δεν έπαιρνε σαφή απάντηση, πέραν από το γεγονός ότι όσο έλειπε, έμενε στο δωμάτιό της ένας ύποπτος μπαχαλάκιας ο οποίος για είχε μια περίεργη φοβία για τις πράσινες σαύρες.

 Αυτόν τον μυστήριο τύπο ήθελε να βρει η Λουίζα, και να τον ρωτήσει τι είχαν απογίνει οι δυο καλύτεροί της φίλοι. Και μετά, θα τον σκότωνε…

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

 Τις σκέψεις της Λουίζας, στις οποίες είχε προστεθεί η ανάποληση ενός ονείρου που έβλεπε επί τρεις συνεχόμενες νύχτες (συγκεκριμένα έβλεπε ότι έκανε έρωτα στην έρημο με ένα μυστηριώδη τύπο, για τον οποίο δεν ήξερε τίποτα εκτός από το όνόμα του, το οποίο ήταν Λένι Ζουκίνι) διέκοψε ένα βίαιο τράνταγμα, καθώς ένα αυτοκίνητο συγκρουόταν με το δικό τους.

Ο Στάθης άνοιξε την πόρτα αμέσως και βγήκε έξω σιχτιρίζοντας. Ο τυπάκος του άλλου αυτοκινήτου τσακίστηκε να του μιλήσει με απολογητικό τόνο. Μετά από δυο λεπτά η Λουίζα τούς έβλεπε να γελάνε, να δίνουν τα χέρια και να αγκαλιάζονται.

“Ποιος ήταν αυτός;” ρώτησε τον αδερφό της όταν ξαναμπήκε στο αυτοκίνητο.

Ο Γιώργος από το Κεφάλαιο 2.”

“Μάλιστα…” είπε η Λουίζα και χάθηκε ξανά χαμογελαστή στις σκέψεις της.

September 26, 2009

11

Ο Στάθης Χ. έσπρωξε τη τζαμένια πόρτα τού νοσοκομείου και μπήκε στην αίθουσα αναμονής. Πέντε λεπτά αργότερα είδε την αδερφή του, τη Λουίζα, να μπαίνει υποβασταζόμενη από ένα νοσοκόμο.

«Γεια σου Λουίζα», της ψιθύρισε μόλις αυτή έκατσε δίπλα του. «Είσαι έτοιμη;»

Η Λουίζα έγνεψε καταφατικά.

«Πάμε, λοιπόν…»

Ευχαρίστησε το νοσοκόμο για τη βοήθειά του και της έδωσε το χέρι του για να τη βοηθήσει να σηκωθεί. Περπάτησαν μαζί ως την πόρτα και μια κυρία τούς άνοιξε. Η Λουίζα τής χαμογέλασε, βγήκαν έξω, πήγαν ως το αυτοκίνητο τού Στάθη, μπήκαν μέσα και ξεκίνησαν.

xxx

O Bruce κοιμόταν, όταν τον ξύπνησε ένα δυνατό χτύπημα. Όχι της πόρτας, ούτε του τηλεφώνου. Χτύπημα στο αριστερό του ζυγωματικό.

«Ξύπνα ρε μαλακισμένο!»

«Τι σκατά…»

Άλλη μία γροθιά προσγειώθηκε στο πρόσωπό του.

«Μη μιλάς. Απλά δείξε μας πού έχεις τη φωτογραφία

«Ποια φωτ…»

Κλωτσιά αυτή τη φορά. Ο Bruce έδειξε προς το κομοδίνο. Ο ένας από τους δύο άντρες χαμογέλασε και πήγε προς τα ‘κει. Άνοιξε το συρτάρι και άρχισε να ψάχνει. Με το που βρήκε τη φωτογραφία, γύρισε προς τον άλλον, ο οποίος πρόσεχε τον Bruce, και αντίκρισε το θέαμα με φρίκη. Το μαχαίρι που πάντα είχε ο Bruce κάτω από το μαξιλάρι του ήταν μπηγμένο στο λαιμό τού φίλου του και το αίμα είχα βάψει κόκκινο το πάτωμα γύρω του καθώς αυτός σπαρταρούσε στο πάτωμα. Μέχρι να καταλάβει τι είχε γίνει, ο Bruce τον είχε πιάσει από τα αρχίδια και τον ρωτούσε ποιος τον είχε στείλει.

«Δε θα σου πω ποτέ», φώναξε αυτός.

«Οκ» απάντησε ψύχραιμα ο Bruce και του έσπασε το λαιμό.

xxx

Η Λεμονιά, τέλος, πηδιόταν μπροστά σε μια κάμερα.

Κλασικά…

10

“Τι δέντρο είμαι;

Ανάλογα με την ημέρα που γεννηθήκατε, βρείτε τί δέντρο είστε!

Ιανουάριος 01 έως Ιανουάριος 11 : Έλατο
Ιανουάριος 12 έως Ιανουάριος 24 : Πτελέα
Ιανουάριος 25 έως Φεβρουάριος 03 : Κυπαρίσσι
Φεβρουάριος 04 έως Φεβρουάριος 08 : Λεύκη
Φεβρουάριος 09 έως Φεβρουάριος 18 : Κέδρος
Φεβρουάριος 19 έως Φεβρουάριος 28 : Πεύκο
Μάρτιος 01 έως Μάρτιος 10 : Κλαίουσα, Ιτιά
Μάρτιος 11 έως Μάρτιος 20 : Λεμονιά lime
Μάρτιος 21 : Βελανιδιά
Μάρτιος 22 έως Μάρτιος 31 : Φουντουκιά
Απρίλιος 01 έως Απρίλιος 10 : Μελία Rowan
Απρίλιος 11 έως Απρίλιος 20 : Σφένδαμος
Απρίλιος 21 έως Απρίλιος 30 : Φιστικιά
Μάιος 01 έως Μάιος 14 : Λεύκη
Μάιος 15 έως Μάιος 24 : Καστανιά
Μάιος 25 έως Ιούνιος 13 : Γαύρος
Ιούνιος 14 έως Ιούνιος 23 : Συκιά
Ιούνιος 24 : Σημύδα
Ιούνιος 25 έως Ιούλιος 04 : Μηλιά
Ιούλιος 05 έως Ιούλιος 14 : Έλατο
Ιούλιος 15 έως Ιούλιος 25 : Πτελέα
Ιούλιος 26 έως Αύγουστος 04 : Κυπαρίσσι
Αύγουστος 05 έως Αύγουστος 13 : Λεύκη
Αύγουστος 14 έως Αύγουστος 23 : Κέδρος
Αύγουστος 24 έως Σεπτέμβριος 02 : Πεύκο
Σεπτέμβριος 03 έως Σεπτέμβριος 12 : Κλαίουσα, Ιτιά
Σεπτέμβριος 13 έως Σεπτέμβριος 22 : Λεμονιά lime
Σεπτέμβριος 23 : Ελιά
Σεπτέμβριος 24 έως Οκτώβριος 03 : Φουντουκιά
Οκτώβριος 04 έως Οκτώβριος 13 : Μελία Rowan
Οκτώβριος 14 έως Οκτώβριος 23 : Σφένδαμος
Οκτώβριος 24 έως Νοέμβριος 11 : Φιστικιά
Νοέμβριος 12 έως Νοέμβριος 21 : Καστανιά
Νοέμβριος 22 έως Δεκέμβριος 01 : Απολιθωμένο
Δεκέμβριος 02 έως Δεκέμβριος 11 : Γαύρος
Δεκέμβριος 12 έως Δεκέμβριος 21 : Συκιά
Δεκέμβριος 22 : Οξιά
Δεκέμβριος 23 έως Δεκέμβριος 31 : Μηλιά”

[απόσπασμα απο το ημερολόγιο της Λουϊζας Χ. - Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αιγινήτειο Νοσοκομείο]

September 22, 2009

09

Είχε όσες πληροφορίες χρειαζόταν από τη Θάλεια και από την επόμενη κιόλας μέρα άρχισε να ακολουθεί το Βασίλη. Χωρίς να έχει κάποιο σχέδιο στο μυαλό του, αποφάσισε πως θα έπρεπε να μάθει πρώτα τα πάντα για το θήραμά του, τις συνήθειες, τις επαφές του, το πρόγραμμά του.

Κάθισε αναπαυτικά στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του και άναψε τσιγάρο παρακολουθώντας το τεράστιο κτίριο του σπιτιού του, στην απέναντι πλευρά του δρόμου. Δεν είναι τόσο απλό να σκοτώσεις έναν άνθρωπο και να ξεφύγεις, άσχετα από τις διασυνδέσεις και τα χρήματα τα οποία μπορείς να διαθέσεις, πρέπει να τον κάνεις να εξαφανιστεί, το να του κόψεις τα φρένα ή κάτι παρόμοιο είναι τουλάχιστον κακόγουστο και gay! Βρέθηκε πολύ κοντά στο να αρχίσει να χρησιμοποιεί το μυαλό του για να καταστρώσει κάποιο σχέδιο οπότε απομάκρυνε τις σκέψεις που έκανε και έβγαλε το κινητό του από την τσέπη.

Συνδέθηκε στο Internet και άρχισε να ψάχνει μανιωδώς για το video της Θάλειας. H ώρα περνούσε και μαζί της μεγάλωνε και ο εκνευρισμός του μιας και δεν μπορούσε να βρει τίποτα. Ήταν έτοιμος να πάρει την Θάλεια τηλέφωνο όταν το θήραμα (έτσι τον σκεφτόταν μιας και το όνομά του πάντα του διέφευγε!) βγήκε από την γυάλινη πόρτα.

Πέρασε στην θέση του οδηγού και άναψε την μουσική, σκέφτηκε ότι θα πρέπει να κατεβάσει το soundtrack της σειράς Dexter για να ακούει όσο θα διαρκέσει αυτή η ιστορία. Περίμενε να βγει στο δρόμο και άρχισε να τον ακολουθεί…

“Μαλακία…”, σκέφτηκε, “ποτέ δεν έχω ακολουθήσει κάποιον ο οποίος να πάει σε κάποιο ενδιαφέρον μέρος, πάντα καταλήγω στα πιο ηλίθια μέρη και βαριέμαι…” Άνοιξε το μπουκάλι με το ουίσκι που κρατούσε πάντα στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου και ήπιε μια γουλιά. Αν ήταν να συνεχίσει για πολύ αυτή η παρακολούθηση χωρίς να γίνει κάτι θα έπρεπε τουλάχιστον να μεθύσει ώστε η οδήγηση να γίνει κάπως ενδιαφέρουσα.

Σύντομα ο Βασίλης σταμάτησε έξω από τα τοπικά γραφεία της FFF και μπήκε μέσα. Ο Bruce τον ακολούθησε διακριτικά μη γνωρίζοντας που πάει. Πέρασε την πόρτα του μικρού διαμερίσματος που στέγαζε την οργάνωση και διάβασε την ταμπέλα που επεξηγούσε τα αρχιγράμματα Fuck For Forest. Ενθουσιάστηκε τόσο πολύ που του ήρθαν δάκρυα στα μάτια, έκανε ένα βήμα προς τα έξω και συνδέθηκε στο Internet όσο πιο γρήγορα μπορούσε…

08

Η Θάλεια περίμενε υπομονετικά. Κάθε 30 περίπου δευτερόλεπτα κατέβαζε το ακουστικό, το ξανασήκωνε, πατούσε το redial και περίμενε. Δεν το έβαζε κάτω. Ήξερε ότι ο Bruce ήταν σπίτι. Απλά έπρεπε να επιμείνει.

“ΝΑΙ!”, άκουσε καθώς έκλεινε το τηλέφωνο για άλλη μια φορά.

“Μα τι μαλάκω είμαι” σκέφτηκε και ξανασήκωσε το ακουστικό. Αυτή τη φορά το “ναι” ηταν ακόμα πιο δυνατό και η φωνή που το άρθρωσε ακούστηκε ακόμα πιο εκνευρισμένη.

“Bruce; Εγώ είμαι… Η Θάλεια…”

Σιωπή…

Η Θάλεια ήξερε ότι ο Bruce απλά σκεφτόταν ποια σκατά ήταν η μαλακισμένη που τον ξύπνησε. Επίσης, ήταν σίγουρη ότι θα καταλάβαινε σύντομα. Για την ακρίβεια, στην επόμενη σειρά αυτού του κειμένου.

“ΩΧ! Θάλεια;”

“Τι κάνεις;”, τον ρώτησε χαμογελώντας στον εαυτό της.

“Καλά”, είπε εκείνος διστακτικά. “Εσύ;”

“Όχι τόσο καλά… Βασικά, γι’ αυτό σε πήρα…”

“Θα μου τα πεις από κοντά. Σε μία ώρα στο μαγαζί μου…”

Μιάμιση ώρα αργότερα, ο Bruce ξεκίνησε από το σπίτι του και ένα τέταρτο μετά καθόταν στο τραπέζι τής Θάλειας, η οποία, ξέροντάς τον καλά, δεν έχασε χρόνο με φληναφήματα, αλλά μπήκε κατευθείαν στο ζουμί.

“Ώστε λοιπόν…”, ο Bruce έβγαλε τον αναπτήρα και τα τσιγάρα από την τσέπη του μπουφάν του, έστριψε και άναψε ένα, ρούφηξε μια γερή δόση νικοτίνης και πίσσας, έφαγε και λίγο καπνό γιατί το στρίψιμο δεν ήταν και τόσο προσεγμένο και συνέχισε την πρότασή του.

“…videos στο Internet…. Ενδιαφέρον.” είπε και χαμογέλασε πονηρά.

“Δεν είναι ούτε ενδιαφέρον, ούτε αστείο.” τού έκοψε το χαμόγελο η Θάλεια. “Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.”

“Και τι μπορώ να κάνω εγώ;”

“Μα, φυσικά, να τον σκοτώσεις. Ή, τουλάχιστον, να με βοηθήσεις να τον σκοτώσω εγώ.”

Ο Bruce σκέφτηκε για τρία δευτερόλεπτα.

“Και τι θα κερδίσω εγώ…”, σήκωσε το χέρι για να διακόψει τη Θάλεια που πήγε να μιλήσει “…εκτός από τα videos;”

“Ε;”

“Τι; Περίμενες ότι θα συμβιβαστώ μόνο με αυτό; Είμαι σίγουρος ότι είσαι διατεθειμένη να μου τα δώσεις, όπως είμαι σίγουρος ότι θα παρίστανες ότι παζαρεύεις ώστε να καταλήξουμε εκεί, οπότε ξεκινάω το παζάρι με τα videos δεδομένα. Λοιπόν; Τι άλλο θα μου δώσεις;”

Η Θάλεια χαμογέλασε.

“Θα σε αφήσω να του κάνεις ό,τι θέλεις πριν τον σκοτώσεις. Θα τον κλείσουμε στο υπόγειο του σπιτιού μου, όπου δεν ακούγεται τίποτα στη γειτονιά και θα σου βρω οτιδήποτε θελήσεις. Κοφτερό, βαρύ, μυτερό, πλαστικό, μεταλλικό, διεστραμμένο, ζωντανό, ρευματοφόρο, ότι θέλεις. Και μετά θα σου μαγειρέψω…”

Ο Bruce άρχισε να γελάει δυνατά.

“Σύμφωνοι… Και μάλιστα, ξέρω από τώρα τι θέλω…”

“Για φαί εννοείς, ή για τα προκαταρκτικά;” του έκλεισε το μάτι.

“Και για τα δύο…”

Η Θάλεια δεν το περίμενε και το γεγονός την ιντρίγκαρε. Ανασηκώθηκε στην καρέκλα της και κοίταξε με ενδιαφέρον τον Bruce.

“Πράσινες σαύρες…”